14 mei 1940. Een Duits bombardement van nog geen kwartier vernietigt de binnenstad van Rotterdam. Nederland capituleert. De stad brandt nog dagen en de begrenzing van het verwoeste gebied krijgt een unieke Rotterdamse benaming: de brandgrens. In 2006 besloot het gemeentebestuur van Rotterdam tot de definitieve fysieke markering van de brandgrens in het straatbeeld. Deze is in mei 2010 voltooid.

De eerste oorlogsdagen in Rotterdam - De Duitse aanval op Nederland en op Rotterdam begint op 10 mei 1940. Al vroeg veroveren de Duitsers het militaire vliegveld Waalhaven en spoedig landen Duitse watervliegtuigen bij de Maasbruggen op de Maas. Door het gebrek aan tegenstand kan de vijand snel posities innemen aan beide zijden van de voor de Duitse opmars essentiële Maasbruggen. De Nederlandse militairen staan, met uitzondering van de in Rotterdam gelegerde mariniers, onder commando van kolonel Scharroo. Zij zijn niet in staat om de Maasbruggen te heroveren en twee pogingen daartoe van de marine met torpedoboten en een torpedojager lopen op niets uit. Ondanks het feit dat enkele Duitse eenheden weten stand te houden op het noordelijke bruggenhoofd, kan de vijand voorlopig niet verder oprukken. De Duitse en Nederlandse troepen beschieten elkaar over de Maas heen.

Vijf dagen strijd - De periode van Duitse aanval tot Nederlandse capitulatie beslaat vijf veelbewogen dagen. Wanneer duidelijk wordt, dat de Duitsers vanuit het door hen gecontroleerde Rotterdam-Zuid via de Maasbruggen verder Holland willen binnendringen, krijgen de mariniers opdracht dat te verhinderen. De Maasbruggen moeten op de Duitsers worden heroverd en opgeblazen. Het is in deze vergeefse strijd dat heldhaftige mariniers in de verbeelding uitgroeien tot ‘zwarte duivels’ die angstige Duitsers in man tegen man gevechten met messen zouden hebben afgeslacht.

Feit is dat de mariniers, met weinig ondersteuning, door hun hardnekkige verdediging lang stand houden bij de Willemsbrug. Interessant? Meer informatie vindt je hier.